Het mysterie van de verdwenen dictees...

tekening Ilse

Juf Iris zit aan haar bureau dictees na te kijken. Ze loopt even naar de computer: het is tijd om te videobellen met klas 6B. De kinderen in de meet zijn erg wild, omdat het bijna vakantie is. Het duurt een tijdje om de kinderen stil te kunnen krijgen. Juf Iris legt uit wat de kinderen moeten maken en vraagt aan de hen: heeft iemand nog vragen?. Als iedereen uit de meet is vertrokken, loopt juf Iris terug naar haar bureau. Ze vindt het fijn dat ze de kinderen uit haar klas weer heeft gezien, die gekke paashaasjes. Ze gaat zitten, pakt haar nakijkpen en wil verder gaan met nakijken. Opeens ziet juf Iris dat er een dictee weg is! Wat raar, denkt ze, en ze telt de dictees na. Hoe kan dat nou? Niemand was vandaag ziek, iedereen heeft zijn dictee gemaakt. Even kijken wie ik mis, ik heb:  Saartje, Enora, Fae, Eef, Brent, Mees, Olivier, ……Wacht eens even, hier lag het dictee van Aimée, die had van die leuke kleurtjes. Ze kijkt op de grond om te zien of er misschien een blaadje is gevallen, maar nee…

Juf Iris kijkt rond, heeft ze het per ongeluk meegenomen naar de computer? Ze loopt terug naar de computer, maar daar ligt ook geen blaadje. Nergens in de kamer is het papiertje te zien. Hè wat is dat? Er hangt een touwtje met een haakje aan het plankje onder het raam, dat op een keertje staat. Ze doet het raam helemaal open en kijkt naar buiten. Ze denkt: is dit misschien een grap van een van mijn zusjes?. Ze ziet de trampoline in de achtertuin, de bank en de schuur, maar ze ziet haar zusjes niet. Maar dan herinnert ze zich dat haar zusjes bij het buurmeisje aan het spelen zijn. Het touwtje is te dun voor haar zusjes. Juf Iris sluipt de trap af en dan hoort ze beneden een geluid. Ze schrikt zich een hoedje en verstopt zich in de gangkast. Ze hoort haar hart heel hard bonken en luistert nog eens. Eerst hoort ze niks, maar dan hoort ze een paar potten omvallen. Juf Iris bibbert en beetje en zegt tegen zichzelf: Je moet niet bang zijn, je moet gewoon gaan kijken. Ze kijkt eerst om zich heen en zoekt iets om mee te slaan. Dan ziet ze de zwabber: perfect! Oeps, ze slaat haar hand voor haar mond, zei ze dat nou hardop? Zachtjes doet ze de deur van de gangkast open en heel voorzichtig loopt ze naar de deur van de woonkamer.

Ze houdt de klink vast, maar doet de deur nog niet open. Ze bibbert nog steeds, haalt een keer diep adem en hoopt maar dat niets of niemand haar gehoord heeft. Ze doet de deur open en roept: wie je ook bent, handen omhoog, ik ben gewapend! Ze ziet niemand in de kamer en kijkt om zich heen. Ze loopt verder naar de keuken en daar ziet ze haar poes Minoes onder de chocopasta op de grond zitten. De pot ligt in stukken op de grond. Poes Minoes miauwt een beetje angstig. Ze zet de zwabber tegen de muur. Dat wordt wassen Minoes, zegt juf Iris. Minoes probeert lang juf Iris de gang in te glippen, maar dat lukt niet. Ze houdt Minoes stevig onder haar oksels en zet haar in een grote doos die op tafel staat. Blijf hier maar even zitten, dan maak ik je straks schoon. Eerst het dictee van Aimée zoeken. Ze pakt de zwabber, doet de schuifpui open en loopt naar buiten. Ze kijkt omhoog naar het raam van haar kamer. Het touwtje loopt helemaal van het raam tot de grond en beweegt nog een beetje. En dan hoort ze geritsel achter zich, ze draait zich op en ziet nog net een klein wezentje met het dictee van Aimée wegschieten. Ze wrijft in haar ogen of ze het wel goed gezien heeft, maar ze wist zeker dat het wezentje weg had zien schieten.

Dan rent ze terug naar binnen en zegt tegen Minoes: het is tijd voor Spion I. Ze belt met haar collega Annelies en vertelt in een korte versie wat er was gebeurd. Juf Annelies zegt; dat verhaal heb ik al vaker gehoord van andere juffen en meesters. Je moet uitzoeken wie de dader is, het is tijd voor een missie. Juf Iris rent naar boven en trekt haar kledingkast open. Ze drukt op een knopje tegen de muur van de kledingkast, de kleren schuiven opzij, en ze stapt naar binnen. Ze doet de kledingkast dicht en drukt weer op een ander knopje, dan komt er een groene flits, dan is juf Iris verdwenen en stapt spion I. uit de kledingkast. Ze pakt haar coole skateboard uit de gangkast, steekt haar vergrootglas in haar zak en clipt haar walkie talkie aan haar zwarte riem. Ze zet haar donkere zonnebril op en doet haar bruine haar in een hoge knot. Spion I is klaar voor actie!

 

Dit is het winnende verhaal uit de 'De gruwelijke generaal schrijfwedstrijd' van Bibliotheek Kennemerwaard! geschreven door Ilse (9 jaar) uit Castricum.