momredir.gifAls ik naar mijn werk ga of een dagje op pad ben en onze twee katten lopen toevallig buiten, dan zet ik altijd een schoteltje kattenvoer, een bak water en eventueel een schoteltje kattenmelk (zonder lactose) klaar in de achtertuin. Tijdens onze afwezigheid kunnen de katten heerlijk op het bankje in de schaduw slapen en hebben ze hun natje en droogje toch bij de hand.

Ongenode gasten

Groot was mijn verbazing afgelopen herfst, vroeg in de avond waren er ongenode gasten verschenen op mijn terras. Ik had er niet aan gedacht om de schoteltjes binnen te halen en ik zag twee schattige, stekelige bolletjes die zich heerlijk tegoed deden aan de overgebleven kattenbrokjes en de kattenmelk (beslist geen koemelk voor egeltjes). En het viel in de smaak, vanaf die dag kwamen de twee piepkleine egeltjes elke avond op visite. Altijd op een vaste tijd vlak voor de duisternis inviel. 's Avonds keken we uit naar hun komst.

De katten wandelden stoïcijns voorbij en keurden de egeltjes geen blik waardig. Daar waagden ze zich niet aan, aan die stekelige gasten.
Ergens in december bleven de egeltjes weg. Ze hadden hun buikjes rond gegeten en klaarblijkelijk een plekje gevonden voor hun winterslaap.

Een bijzondere vriendschap

Ja en toen kwam dit boek tegelijkertijd op mijn pad. Toeval of niet? Bestaat toeval eigenlijk wel?
Een waargebeurd verhaal over een bijzondere vriendschap tussen mens en dier. Een verhaal dat begint over een stekelig bolletje van 25 gram. Verteld door Massimo Vacchetta, een stugge Italiaanse dierenarts. In samenwerking met Antonella Tomaselli, een journalist en blogger.

Alleen op de wereld

De verteller neemt in het weekend de praktijk over van een bevriende dierenarts en krijgt de zorg voor een klein, ziek baby-egeltje erbij. Een weesje, drie dagen geleden geboren en meer dood dan levend gevonden in een tuin. Het diertje heeft niemand meer op de wereld en Massimo begrijpt meteen hoe bang het jankende egeltje moet zijn. Zijn kindertijd ging gepaard met gemis en eenzaamheid, dat gevoel kent hij ook.

Ninna

Als dierenarts is Massimo wel gewend aan de pijn van dieren, daarvoor heeft hij een schild opgebouwd. Maar als hij dit wezentje aanschouwt opent zijn hart zich meteen.
Hij doet er alles aan om dit egeltje te redden. Om de drie uur heeft het egeltje voeding en medicijnen nodig. Dit levert doorwaakte nachten op en zet het leven van Massimo compleet op zijn kop. Het egeltje, een vrouwtje, wordt Ninna genoemd. Dit betekent dutje in het Italiaans.

Een nieuw doel

Uiteindelijk komt het goed en Ninna groeit op tot een grote egel. De vriendschap tussen Massimo en Ninna helpt Massimo door een moeilijke tijd van zijn leven. Ook heeft hij weer een nieuw doel, het opzetten van een egelopvang, "La Ninna". Hij gaat zich fulltime wijden aan de opvang van egels en aan de zorg voor deze diertjes. Dit heeft zijn leven totaal veranderd.

Pareltje

Dit boek vol emoties heb ik met een glimlach gelezen. Ook wel met een gevoel van weemoed. Wat een leuk en ontroerend verhaal, een pareltje!

Het boek bevat ook nog 8 pagina's met kleurenfoto's.
Dit hartverwarmende boek reserveren! Klik hier!

Marga de Jong

Plaats reactie
Beveiligingscode Vernieuwen

Blogarchief